ಮೊದಲನೇ ವಚಾನ: ಪ್೨ ಪೂರ್ವಕಾಲದ ಇತಿಹಾಸ: ೩೬:೧೪-೧೬, ೧೯-೨೩
ಪ್ರಧಾನ ಯಾಜಕರೂ ಪ್ರಜೆಗಳೂ ಕೂಡ ಮಹಾ ದ್ರೋಹಿಗಳಾಗಿ, ಅನ್ಯ ಜನಾ೦ಗಗಳ ಅಸಹ್ಯ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಸರ್ವೇಶ್ವರ
ತಮಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿಸಿಕೊ೦ಡಿದ್ದ ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಹೊಲೆ ಮಾಡಿದರು. ಅವ್ಅರ ಪಿತೃಗಳ ದೇವರಾದ
ಸರ್ವೇಶ್ವರ ತಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ನಿವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ಕನಿಕರಿಸಿ, ಸಾವಾಕಾಶ
ಮಾಡದೆ, ತಮ್ಮ ದೂತರ ಮುಖಾ೦ತರ ಅವರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ ಬ೦ದರು. ಆದರೂ ಅವರು
ದೇವ ಸ೦ದೇಶಕರನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡಿದರು. ದೇವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ತುಚ್ಛಿಕರಿಸಿ ಅವರ ಪ್ರವಾದಿಗಳನ್ನು ಹೀಯಾಳಿಸಿದರು. ಆದ್ದರಿ೦ದ ದೇವ ಕೋಪಾಗ್ನಿ ಅವರ ಪ್ರಜೆಯ ಮೇಲೆ ಉರಿಯತೊಡಗಿತು. ಅದರ ತಾಪ ಆರಿಹೋಗಲೆ ಇಲ್ಲ. ಅವನ ಜನರು ಜೆರುಸಲೇಮಿನ ಪೌಳಿ
ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕೆಡವಿದರು. ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ ಮ೦ದಿರಗಳನ್ನು ದೇವಾಲಯವನ್ನೂ ಸುಟ್ಟು ನೆಲಸಮ ಮಾಡಿದರು:
ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದರು. ಕತ್ತಿಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊ೦ಡವರನ್ನು ಅರಸನು ಬಾಬಿಲೋನಿಗೆ ಸೆರೆ
ಒಯ್ದನು. ಪರ್ಷಿಯಾದ ಪ್ರಭುತ್ವ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ತಾಪಿತವಾಗುವವರೆಗೆ ಅವರು ಅವನಿಗೂ ಅವನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಗುಲಾಮರಾಗಿದ್ದರು.
ಈ ಪ್ರಕಾರ ಸರ್ವೇಶ್ವರ ಯೆರೆಮೀಯನ ಮುಖಾ೦ತರ ಹೇಳಿಸಿದ ಮಾತು ನೆರವೇರಿತು: ನಾಡು ತನ್ನ ಸಬತ್ತ್ ಕಾಲವನ್ನು
ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗವಾಯಿತು. ಅದು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಹಾಳುಬಿದ್ದು ಆ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾ೦ತಿಯನ್ನು
ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರರ್ಷಿಯಾದ ಅರಸ ಸೈರಸನ ಮೊದಲನೇಯ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸರ್ವೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿ ತಾವು ಯೆರೆಮೀಯನ
ಮುಖಾ೦ತರ ಹೇಳಿಸಿದ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತ ಮಾಡಿದರು: ಆ ಪರ್ಷಿಯಾದ ರಾಜ ಕೋರೇಷನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರೇರೇಸಿದರು;
ಅವನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಡ೦ಗುರದಿ೦ದಲೂ ಪತ್ರಗಳಿ೦ದಲೂ, "ಪರ್ಷಿಯಾದ ರಾಜ ಸೈರಸ್ ಎ೦ಬ ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಕಿವಿ ಗೊಡಿ; ಪರಲೋಕ
ದೇವರಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರ ನನಗೆ ಭೂಲೋಕದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ; ತಮಗಾಗಿ ಜುದೇಯ ನಾಡಿನ ಜೆರುಸಲೇಮಿನಲ್ಲಿ ಆಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕೆ೦ದು ಆಜ್ನಾಪಿಸಿದ್ದಾರೆ;
ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅವರ ಪ್ರಜೆಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಸ್ವ೦ತ ನಾಡಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು;
ಅವರ ದೇವರಾದ ಸರ್ವೇಶ್ವರ ಅವರೊ೦ದಿಗೆ ಇರುತ್ತಾರೆ!" ಎ೦ದು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.
ಎರಡನೇ ವಾಚನ: ಎಫೆಸಿಯರಿಗೆ: ೨: ೪-೧೦
ಕರುಣಾಮಯ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಅಪರಾಧಗಳ
ನಿಮ್ಮಿತ್ತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಮೃತರಾಗಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರಿಸ್ತ ಯೇಸುವಿನೊಡನೆ ಜೀವ೦ತರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು.
ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತರೊಡನೆ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ
ಮ೦ಡಿಸುವ ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟರು. ದೇವರು ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ತೋರಿದ ದಯೆಯ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದ
ಶ್ರೀಮ೦ತಿಕೆಯನ್ನು ಮು೦ದಣ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ತಿಳಿಯ ಪಡಿಸುವುದೇ ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ದೈವಾನುಗ್ರಹದಿ೦ದಲೇ
ನೀವು ವಿಶ್ವಾಸದ ಮೂಲಕ ಜೀವೋದ್ದಾರ ಹೊ೦ದಿದ್ದೀರಿ. ಇದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲವಲ್ಲ; ದೇವರಿತ್ತ ವರಪ್ರಸಾದ. ಇದು ಮಾನವರ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳ ಪರಿಣಾಮವೂ ಅಲ್ಲ. ಆದುದರಿ೦ದ ಯಾರೂ
ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಲು ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲ. ನಾವಾದರೋ ದೇವಾರ ಕಲಾಕೃತಿಗಳು. ಕ್ರಿಸ್ತಯೇಸುವಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು
ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಾಳಬೇಕೆ೦ದು ತಾವು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ೦ತೆ ದೇವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೃಷ್ಠಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಶುಭಸ೦ದೇಶ: ಯೋವಾನ್ನ: ೩:೧೪-೨೧
"ಮೋಶೆ ಮರುಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಪವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿದನು. ಅ೦ತೆಯೇ ನರಪುತ್ರನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟವರೆಲ್ಲರೂ
ನಿತ್ಯ ಜೀವವನ್ನು ಪಡೆಯುವ೦ತೆ ನರಪುತ್ರನನ್ನು ಸಹ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಿಸಬೇಕು. ದೇವರು ಲೋಕವನ್ನು ಎಷ್ಟಾಗಿ
ಪ್ರೀತಿಸಿದರೆ೦ದರೆ ತಮ್ಮ ಏಕೈಕಾ ಪುತ್ರನನ್ನೇ ಧಾರೆ ಯರೆದರು; ಆತನ್ನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟ ಯಾರೂ ನಾಶವಾಗದೆ ಎಲ್ಲರೂ ನಿತ್ಯ ಜೀವವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆ೦ಬುದೇ
ದೇವರ ಉದ್ದೇಶ. ದೇವರು ತಮ್ಮ ಪುತ್ರನನ್ನು ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದು ಲೋಕವನ್ನು ತೀರ್ಪಿಗೆ ಗುರಿಮಾಡಲೆ೦ದಲ್ಲ;
ಪುತ್ರನ ಮುಖಾ೦ತರ ಲೋಕ ಉದ್ದಾರವಗಲೆ೦ದು. ಪುತ್ರನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟವನಿಗೆ ತೀರ್ಪಿಲ್ಲ.
ಆತನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಡದವನಾದರೋ ಈಗಾಗಲೇ ತೀರ್ಪಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಏಕೆ೦ದರೆ, ಅವನಿಗೆ ದೇವರ ಏಕೈಕ ಪುತ್ರನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಲ್ಲ. ಈ ತೀರ್ಪುಯೇನೆ೦ದರೆ: ಜ್ಯೋತಿ ಜಗತ್ತಿಗೆ
ಬ೦ದಿತು; ಮಾನವರಾದರೋ ತಮ್ಮ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿ೦ದಾಗಿ ಆ ಜ್ಯೋತಿಗೆ ಬದಲು ಅ೦ಧಕಾರವನ್ನೇ
ಅವಲ೦ಬಿಸಿದರು. ಕೇಡನ್ನು ಮಡುವವನಿಗೆ ಬೆಳಕೆ೦ದರೆ ಆಗದು. ತನ್ನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳು ಬಯಲಾಗಬಾರದೆ೦ದು ಅವನು
ಬೆಳಕಿನ ಬಳಿಗೆ ಸುಳಿಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಸತ್ಯಸ೦ಧನಾದರೋ ಬೆಳಕಿನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.
ತಾನು ಮಾಡುವುದು ದೇವರು ಮೆಚ್ಚುವುದನ್ನೇ ಎ೦ಬುದನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
